عبدالله فتحی مرد منجزی، ۴۳ ساله، اهل شوشتر خوزستان بود. او یک شهروند لر بختیاری، مهندس و کارمند صنایع فولاد اهواز و پدر سه فرزند بود.
عبدالله فتحی در شب ۱۹ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات شهر شوشتر، با شلیک گلولهی جنگی به سرش توسط نیروهای سرکوبگر جاودانه شد.
نزدیکان عبدالله او را فردی شجاع میشناختند که دغدغهی زندگی بهتر برای مردم را داشت. ویدئویی از گریه کردن فرزند این جاویدنام در شبکههای اجتماعی منتشر شد که غم فقدان پدر را به وضوح نشان میداد.