عابدین حیدرپور در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۵۰ متولد شد. او فرزند اسماعیل و اهل و ساکن روستای لله رود از توابع شهرستان رودسر در استان گیلان بود.
در اوایل سال ۱۳۷۱، ماموران رژیم او را در شهر رودسر به اتهام دروغین لواط بازداشت کردند. او چندین ماه را در زندان گذراند، در حالی که پدرش برای اثبات بیگناهی او تلاش میکرد. مادر پسری که شاکی پرونده بود، رضایت نمیداد و در نهایت حکم سنگسار به ناحق برای عابدین صادر شد.
پدرش برای اثبات بیگناهی او به هر دری زد، به تهران رفت و سرانجام با تلاش و دوندگی زیاد توانست حکم آزادی او را بگیرد. عابدین تبرئه شده بود و میتوانست از مرگ نجات پیدا کند.
اما ماموران رژیم در تاریخ ۲۰ مرداد ۱۳۷۱، ناگهانی و بدون اینکه اجازه آخرین دیدار با مادر و پدرش را به او بدهند، او را به باغ رضوان رودسر بردند و به وحشیانهترین و بیرحمانهترین روش کشتند. آنها او را سنگسار کردند، آنقدر سنگ به سمتش پرتاب کردند که سرش کاملاً له شد و با زجر از دنیا رفت.
پدرش بیخبر از همه جا، با خوشحالی و حکم آزادی در دست به رودسر آمد، اما وقتی به زندان رسید تا او را آزاد کند، چند ساعتی از کشته شدن بیرحمانه عابدین گذشته بود. پیکر بیجان او مظلومانه در گلزار شهدای رودسر به خاک سپرده شد.
مدتی پس از کشته شدن عابدین، مادر پسری که ادعا کرده بود او با پسرش عمل لواط انجام داده و رضایت نداده بود، در یک حادثه سرش درست مثل سر عابدین له شد و از دنیا رفت. هممحلهایها میگفتند چون عابدین بیگناه بود این اتفاق برای او افتاد. مادر داغدار عابدین بیست و سه سال پس از سنگسار او فوت شد و مدتی بعد نیز پدرش از دنیا رفت.