آراز سلیمیان، متولد سال ۱۳۷۷ شمسی، دانشجوی ۲۷ ساله رشته حقوق و آرایشگر اهل چالوس بود. او تکفرزند خانواده بود و خرج مادرش را میداد.
او در تاریخ ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) در چالوس جان باخت. به گزارش رسانه حقوق بشر هیرکانی، آراز به دست سرکوبگران جمهوری اسلامی بر اثر اصابت گلوله به ناحیه گلو کشته شد. نیروهای مستقر بر بالای ساختمان بانکها به صورت رگباری به سوی مردم تیراندازی کرده بودند و آراز بر اثر اصابت گلوله جنگی به گلویش جان باخت.
پس از کشته شدن او، مادرش از حدود ساعت ۹ شب تا ۸ صبح روز بعد در جستوجوی پیکر فرزندش بود و پس از ساعتها بیخبری، سرانجام پیکر او را پیدا کرد. او بعدها بر مزار پسرش مویه کرد و ویدیویی نشان میدهد که مادر آراز سلیمیان کنار آرامگاه پسرش گریست و گفت: «تو در قلب یک ایران زندهای». او همچنین با کلماتی جانسوز ابراز غم کرد: «آراز، وقتی آخرین نفسهایت را میکشیدی، چند بار برای من صدا زدی؟ ببخش مرا که دیر رسیدم، پسرم.» پیامی تأثربراانگیز نیز در شبکههای اجتماعی توسط کاربری به نام «بال پروانه» منتشر شد که بازتابدهنده اندوه مادرش بود: «آراز اولین باریه که من دیر رسیدم. من دیر رسیدم مامان، منو ببخش.» این نقل قولها عمق غم و تأثیر شخصی کشته شدن او را بر عزیزانش نشان میدهد.