ابوالفضل آدینهزاده در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۸۴ در مشهد، ایران متولد شد. او دانشآموزی ۱۷ ساله بود که از سن ۱۴ سالگی، در کنار تحصیل، برای کمک به امرار معاش خانوادهاش به تعمیرات موبایل مشغول بود. مادرش، گلدسته حسینی، روایت کرده است که پیش از تولد ابوالفضل برایش قرآن میخوانده و سپس با وضو به او شیر میداده است. با وجود تمایل خانوادهاش برای فرستادن او به خارج از کشور، ابوالفضل اصرار داشت که در وطنش که آن را دوست داشت، زندگی کند و در آن رفاه داشته باشد. او به خاطر روحیه شاد و خندانش و تواناییاش در آوردن لبخند بر لبان دیگران شناخته میشد و اغلب پس از مدرسه تا ساعت ۲۲:۰۰ در مغازه تعمیرات موبایل کار میکرد.
خشم ابوالفضل از کشتهشدن مهسا امینی، تعرض و سرکوب زنان معترض در خیابانها و فساد افسارگسیخته در کشور، او را به شرکت در خیزش سراسری ۱۴۰۱ ترغیب کرد.
در تاریخ ۱۶ مهر ۱۴۰۱، ابوالفضل به جای رفتن به مدرسه، در تظاهرات مشهد شرکت کرد. حدود ساعت ۱۱ صبح، مأموران جمهوری اسلامی ابتدا با ضربه شوکر به گردن او، وی را مجروح کرده و سپس با شلیک بیش از ۷۰ تیر ساچمهای در مقابل درب شمالی دانشگاه فردوسی مشهد به او تیراندازی کردند. پیکر مجروح و «پارهپاره» او به بیمارستان منتقل شد و پزشکان ۲۷ تیر ساچمه را از بدنش خارج کردند. او ساعاتی بعد در بیمارستان جان باخت. در گواهی فوت او ذکر شده است که وی به دلیل جراحات ناشی از شلیک تیر به کلیه و جگرش کشته شده است. به گفته پزشکان بیمارستان، تیراندازی به او از فاصله کمتر از یک متر صورت گرفته بود.
پس از جان باختن ابوالفضل، مقامات خانواده او را تحت فشار قرار دادند و تهدید کردند که تنها در صورت پذیرفتن «بسیجی» بودن او، پیکرش را تحویل خواهند داد. نیروهای امنیتی همچنین پدرش، علی آدینهزاده را تحت فشار قرار دادند تا سکوت کند و کشتهشدن پسرش را رسانهای نکند. ابوالفضل در نجفآباد فاروج، خراسان شمالی به خاک سپرده شد. مأموران امنیتی لباس شخصی در مراسم خاکسپاری حضور داشتند تا مانع شعار دادن عزاداران شوند و برخی از شرکتکنندگان پس از مراسم مورد بازرسی قرار گرفته و مجبور به پاک کردن ویدیوهای عزاداری از تلفنهایشان شدند.
فشارهای بر خانواده ابوالفضل ادامه یافت. در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۲، خواهرش مرضیه، پدرش علی و عمویش رضا آدینهزاده در کنار آرامگاه او بازداشت شدند. در همان روز، نیروهای امنیتی با یورش به روستای محل سکونت اقوام این خانواده در فاروج، خراسان شمالی، مادرش گلدسته حسینی و تمامی بستگانشان را بازداشت کردند. اعضای خانواده بعدها با قید وثیقه ۲٫۵ میلیارد تومانی آزاد شدند. در تاریخ ۶ تیر ۱۴۰۲، جمهوری اسلامی پرونده قضایی برای پدر و خواهر ابوالفضل به اتهام «تبلیغ علیه نظام» تشکیل داد. در تاریخ ۱۰ تیر، پرونده مشابهی نیز برای خسرو علیکردی، وکیل خانواده، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام به نفع گروههای معاند» تشکیل شد. علاوه بر این، در تاریخ ۳ مرداد ۱۴۰۳، علی آدینهزاده مجدداً بازداشت و با قرار وثیقه ۱٫۳ میلیارد تومانی زندانی شد و در تاریخ ۱۶ شهریور همان سال با تأمین وثیقه مذکور آزاد شد.