آرنیکا دباغ، قهرمان ۱۵ ساله شنای کشور و اهل گرگان بود. او به روحیه ورزشیاش شناخته میشد و خواهرش او را «دلیل شور و زندگی» خانه توصیف کرده بود. آرنیکا روتین صبحانه، درس و ورزش داشت و عاشق زندگی بود. آرزویش این بود که یک بار لندن را از نزدیک ببیند.
آرنیکا دباغ در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶) در جریان اعتراضات ضد حکومتی در ایران کشته شد. او با شلیک گلوله نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از ناحیه قلب مورد اصابت قرار گرفت و برخی گزارشها حاکی از آن است که از پشت به او شلیک شده بود. او در میان بسیاری از معترضانی است که در جریان این خیزش جان خود را از دست دادند.
پس از درگذشت آرنیکا، یاد او توسط بسیاری گرامی داشته شد. مادرش بیان کرد که آرنیکا «عاشق زندگی کردن بود» و زندگی روزمره منظمی داشت. هومر عباسی، ملیپوش شنای ایران و پدروام کشمیری، عضو تیم شنای کیان گرگان، در بیستودومین دوره لیگ شنای ایران به آرنیکا دباغ ادای احترام کردند. هیئت شنای گلستان نیز ویدیویی منتشر کرد که نشان میداد ورزشکاران در مراسم پایانی لیگ کشوری به یاد او یک دقیقه سکوت کردهاند. مراسم چهلم او در استان گلستان برگزار شد و مردم با پخش ترانه «بنیامین»، رقص سوگ و آزادسازی کبوترها، یاد او را گرامی داشتند. خواهرش در پستهای احساسی نوشت: «دلیل شور و زندگی خونه بودی بچه فقط ۱۵ سالت بود که از ما گرفتنت آرزو داشتی کل دنیا رو ببینی هموطنات تورو به آرزوت رسوندن تو، آرنیکا، شجاعتت همتایی نداره و نخواهد داشت. تو و بقیه جاویدنامان ایران صدای ما رو به گوش جهان رسوندین.» و در پستی دیگر: «خوشحالم که توی زندگیت به هر چیزی که میخوای رسیدی. نه فقط توی زندگیت حتی بعد از جاویدان شدنت🕊️🤙🏼 یک روز داستان زندگیت رو تعریف میکنم تا همه بدونن تو چقدر متفاوت بودی بچه.» نام آرنیکا دباغ به عنوان نمادی از شجاعت و فرزندی از ایران که آیندهاش به طرز غمانگیزی کوتاه شد، در یادها باقی خواهد ماند.