آرنیکا دباغ، دختر ۱۵ ساله و قهرمان ملی شنا، اهل گرگان بود. او به روحیه ورزشیاش شناخته میشد و خواهرش او را «دلیل شور و زندگی خانه» توصیف کرده بود. آرنیکا برنامه روزانه صبحانه، درس و ورزش داشت و عاشق زندگی بود. آرزویش این بود که یک بار لندن را از نزدیک ببیند. او شناگر بسیار موفقی بود و یک مدال نقره و دو مدال برنز در مسابقات قهرمانی کشور، و همچنین هفت رتبه ممتاز در جشنواره ملی شنای دختران زیر ۱۲ سال کسب کرده بود. نزدیکانش او را دختری پرانرژی و سختکوش به یاد میآوردند که در شبکههای اجتماعی نیز حضور فعالی داشت.
آرنیکا دباغ در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری ضد دولتی در ایران، بر اثر شلیک مستقیم مأموران امنیتی کشته شد. او با گلولهای که توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی شلیک شد، از ناحیه قلب مورد اصابت قرار گرفت و برخی گزارشها حاکی از آن است که او از پشت مورد اصابت گلوله قرار گرفته بود. او در میان بسیاری از معترضانی است که در این خیزش جان خود را از دست دادند.
پس از کشته شدن آرنیکا، یاد او توسط بسیاری گرامی داشته شد. مادرش اظهار داشت که آرنیکا «عاشق زندگی بود» و زندگی روزمره منظمی داشت. هومر عباسی، عضو تیم ملی شنای ایران، و پدرام کشمیری، عضو تیم شنای کیان گرگان، در بیست و دومین دوره لیگ شنای ایران به آرنیکا دباغ ادای احترام کردند. هیئت شنای گلستان نیز ویدیویی منتشر کرد که در آن ورزشکاران در مراسم اختتامیه لیگ ملی به یاد او یک دقیقه سکوت کردند. مراسم چهلم او در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۴، در محل دفن او در استان گلستان برگزار شد، با حضور خانواده، بستگان و تعداد زیادی از شهروندان، شامل شاهنامهخوانی، اجرای سرود «ای ایران»، رقص عزا و رهاسازی کبوترها. خواهرش در پستهای احساسی نوشت: «تو دلیل شور و زندگی خانه بودی، کودک. تو فقط ۱۵ سال داشتی که تو را از ما گرفتند. آرزو داشتی تمام دنیا را ببینی؛ هموطنانت آرزویت را برآورده کردند. تو، آرنیکا، شجاعتت بیهمتاست و هرگز نخواهد بود. تو و دیگر نامهای جاودان ایران صدای ما را به گوش جهانیان رساندید.» و در پستی دیگر: «خوشحالم که به هر آنچه در زندگیات میخواستی رسیدی. نه فقط در زندگیات، بلکه حتی پس از جاودانه شدنت. روزی داستان زندگیات را خواهم گفت تا همه بدانند چقدر متفاوت بودی، کودک.» نام آرنیکا دباغ به عنوان نمادی از شجاعت و کودکی از ایران که آیندهاش به طرز غمانگیزی کوتاه شد، در یادها خواهد ماند.