خدیجه علیپور

خدیجه علیپور، مادر ۴۰ ساله یک کودک ۱۱ ساله، در تاریخ پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) در فردیس کرج با شلیک ماموران جمهوری اسلامی کشته شد. وصیت‌نامه دست‌نویس او، که پس از کشته شدنش آغشته به خون در جیبش پیدا شد، بیشتر به یک مانیفست شباهت داشت و نشان می‌دهد که او این راه را آگاهانه و با اصالت انتخاب کرده بود. او در وصیت‌نامه‌اش چنین نوشته بود:

من یک ایرانیِ کارگرزاده‌ام. اگر امروز در خیابان هستم، دلیلش تو مسئولی که به درد من می‌خندی هستی. امروز ما ایرانیان جان بر کف در خیابان هستیم تا حق‌مان را بگیریم. ما نه تروریستیم، نه اغتشاشگر و نه بازیچه‌ی دست بیگانه… ما با افتخار یک کارگرزاده‌ی با شرف معترض هستیم. آمده‌ایم تا حق کشورمان را از آقازاده‌ها بگیریم. در خیابان‌ها می‌مانیم. یکصدا فریاد می‌زنیم: ما ایرانی هستیم. ما ریشه در خاک داریم. می‌مانیم، می‌جنگیم، می‌میریم، ایران رو پس می‌گیریم. مرگ بر دیکتاتور! فرزند خاک ایران.