امیر ادیب حاج باقری، فرزند میمنت و رحیم، در اصفهان متولد شد. او فرزند دوم خانواده بود و سه برادر داشت. او همچنین پسرخاله علی باجغلی بود.
در تابستان سال ۱۳۶۰، امیر ادیب حاج باقری در سن ۱۷ سالگی، به همراه پسرخالهاش علی باجغلی، به یک تجمع اعتراضی ضد رژیم در اصفهان پیوست. مأموران حکومتی آنها را بازداشت کرده و به زندان اصفهان منتقل کردند. آنها حدود یک ماه را در بازداشتگاه و تحت فشار و شکنجه گذراندند. هرگز دادگاهی برای محاکمه آنها تشکیل نشد. پس از گذشت حدود یک ماه، به ناحق اعدام شدند.
پیکر بیجان او در آرامستان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد. پس از کشته شدن او، پدر و مادرش هر دو از شدت غصه و ناراحتی جان باختند.