علی شوش، هنرمند، نوازنده و شاعری ۳۴ ساله اهل اهواز و ساکن اصفهان بود که در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۴۰۱ بر اثر جراحات وارده در جریان اعتراضات سراسری در ایران جان باخت. علی متولد ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۷ بود و به خاطر شخصیت پاک، مهربان، آرام و شجاعش شناخته میشد. او حامی پرشور حیوانات و گیاهخوار بود و از یک سگ پشمالو و یک گربه به نام لیلی به همراه بچههایش نگهداری میکرد. دوستانش او را فردی میدانستند که به درک عمیقی از زندگی رسیده بود و مورد علاقه بیدریغ بسیاری بود.
علی نوازندهای خودآموخته بود که از سال ۱۳۹۵ نواختن گیتار باس را آغاز کرد و در گیتار کلاسیک و باس مهارت حرفهای داشت. او عضو گروه موسیقی «باکوت»، استاد گیتار، و علاقهمند به تئاتر و نقاشی بود و از بازدید گالریهای هنری لذت میبرد. پس از اتمام خدمت سربازی، وارد دانشگاه شد و پس از چهار سال از دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی اصفهان فارغالتحصیل گردید.
در پی اعتراضات سراسری پس از کشته شدن مهسا ژینا امینی، علی به هموطنان معترض خود پیوست. در تاریخ ۴ آبان ۱۴۰۱، همزمان با چهلم مهسا امینی، او به خیابانهای اصفهان رفت. در جریان اعتراضات، توسط تعدادی از مأموران امنیتی مورد حمله وحشیانه قرار گرفت و با زنجیر و باتوم به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت که ضربات زیادی به سر و بدنش وارد شد. او مجروح بر زمین افتاد، اما توانست با بدنی کبود و داغان به خانه بازگردد. برای حدود یک هفته، قادر به راه رفتن صحیح نبود و تنها خانواده نزدیکش از این حمله وحشیانه باخبر بودند.
مدتی بعد، علی به دلیل جراحات سرش در بیمارستان بستری شد. تقریباً چهار ماه پس از حمله، در اواسط اسفند ۱۴۰۱، ضربات شدید باتوم به سرش باعث ضایعه مغزی شد که متعاقباً منجر به سکته مغزی گردید. پس از ده روز، او دچار مرگ مغزی شد و در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۴۰۱ از دنیا رفت. پس از درگذشت علی، خانوادهاش رضایت به اهدای اعضای بدنش دادند. با این حال، مأموران امنیتی خانواده او را به شدت تهدید و تحت فشار قرار دادند تا علت فوت او را سکته و مرگ مغزی اعلام کنند و از اطلاعرسانی درباره علت واقعی خودداری کنند. خانوادهاش تحت این فشار عظیم سکوت کردند. پیکر علی شوش مظلومانه در اصفهان به خاک سپرده شد. بر روی سنگ مزارش یک گیتار آبی رنگ قرار دارد و در طرف دیگر آن، نوشتهای از شعر خودش حک شده است.
بعدها، محمد بم، شاعر ایرانی در تبعید، حقیقت مرگ علی را در اینستاگرام خود فاش کرد. او نوشت: «یک سال از نبودن علی گذشته و دیگر قرار نیست در این رابطه سکوت کنیم. علی شوش را کشتهاند. علی شوش شاعر و نوازنده و بازیگر، چهار ماه پس از اینکه در مراسم چهلم مهسا امینی در اصفهان مورد هجوم مأمورین امنیتی قرار گرفت و از ناحیه سر مضروب شد، بر اثر ضایعه مغزی در بیمارستان به قتل رسید. در این مدت با پزشکان زیادی صحبت کردم و همگی به اتفاق تأیید کردند که ضربههای باتوم در درگذشت علی شوش مؤثر بودهاند. علی جوان و سالم ما را کشتند. بیحرمتی به خون و آرمان اوست اگر قتل او را یک مرگ ساده بر اثر بیماری بدانیم.»
پس از جان باختن علی، خانوادهاش پستی را در اینستاگرام از زبان او منتشر کردند که در آن آمده بود: «من علی، دنیا خواست که دیگه بین شما نباشم. خاطرات خوب و بد با شما داشتم، سعی کردم همه رو دوست داشته باشم. حامی حقوق حیوانات بودم و ازتون میخوام که شما هم دوستشون داشته باشین. بیشتر وقتها حرفهای دل و احساسم رو شاعرانه میگفتم، بعضی اوقات با ساز و نمایش. من علی شوش اهل شعر و ساز و نمایش هستم، پس برای من قرآن نخونین، دوست داشتین برای آروم کردن خودتون بخونین نه برای من چون هیچ اعتقادی ندارم! اعضای بدنمو به مریضهایی که خانوادشون چشم انتظارن اهدا میکنم تا قبل رفتنم جون چند نفر دیگه رو نجات بدم. خیلی تلاش کردم که خوب شم ولی نشد. شرمندهام. به سلامتیتون اهمیت بدین، به عزیزانتون عشق بورزین تا یه موقع حسرتشو نخورین. برای استقلالتون تلاشتونو بکنین چون دربند بودن هیچ لذتی نداره، حقتونو بگیرین…» یکی از دوستانش نیز پس از شنیدن خبر درگذشت او نوشت: «علی، کاش مثل بقیه اعضای بدنت میشد روح بلندت رو هم به یه نفر پیوند زد تا از این به بعد هر وقت دلتنگت شدیم بیایم و یه دل سیر باهات حرف بزنیم... گرچه تو پیش از رفتنت روحت رو بین همه ما تقسیم کردی، هر کسی حتی به قاعده یه سلام در زندگی تو بوده باشه حتما یه تکه از روح مهربونت رو توی کوچه پسکوچههای دلش داره، ای کاش به کم حرف زدنهات بیشتر گوش داده بودیم. حسرتای ما خیلی زیاده و واقعیت غیر قابل انکار... بیا پیشمون بهمون سر بزن، نذار دلتنگی دیوونمون کنه... و اعضای اهدا شده جسم من در بدن هموطنام غرق در شادی شاهد روزی خواهند بود که همتون با هم ریشه ظلم رو از وطنمون خشکوندین و آزادی رو در آغوش کشیدین، به مبارزه ادامه بدین و روز پیروزی از منم یاد کنین…💔»