آرشان قاسمی، نوجوان ۱۸ ساله ایرانی-کانادایی و دانشجوی پرامید رشته مهندسی پلیمر در دانشگاه علوم و تحقیقات تهران بود. او متولدمرداد ۱۳۸۶ در تورنتو بود.
او نیز مانند هزاران جوان دیگر برای حق تعیین سرنوشت و رهایی کشورش گام به خیابانها گذاشته بود. در جریان اعتراضات سراسریدی ۱۴۰۴، که به «خیزش شیروخورشید» نیز معروف است، آرشان در تقابل با نیروهای سرکوبگر قرار گرفت.
در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، آرشان در محدوده میدان هفتتیر تهران جان باخت. بر اساس گزارشها، او با شلیک مستقیم گلوله جنگی مأموران به ناحیه گردن، یا از پشت با دو گلوله جنگی هدف قرار گرفت. مادرش معتقد بود که قد بلند او، ۱۹۸ سانتیمتر، شاید باعث شده بود که هدف قرار گیرد.
جانباختن این شهروند دوگانه ۱۸ ساله، موجی از محکومیتهای بینالمللی و توجه رسانههای حقوق بشری را به ابعاد سرکوب خشن اعتراضات دیماه در ایران جلب کرد. او به عنوان «صدای یک نسل» شناخته شد. مرکز اسناد حقوق بشر ایران (IHRDC) مرگ او را گزارش کرده است، اما اشاره کرده که به دلیل شرایط امنیتی حاکم و محدودیت دسترسی آزاد به اطلاعات، امکان تأیید مستقل و کامل جزئیات این گزارش در حال حاضر وجود ندارد.
پس از درگذشت او، بسیاری از افراد غم و اندوه خود را ابراز کرده و یاد او را گرامی داشتند. نیلوفر فرزندشاد، دوست دوران کودکی مادر ارشان، در اینستاگرام نوشت: «ارشان! عزیز دلم! به قول دخترم آنیکا، تو جای بهتری هستی! ارشان من و مادرت در زمانههای سخت با هم به دبستان میرفتیم. ما همسایه بودیم! عزیزترین، آرامترین، مهربانترین، خوش رو ترین دختر مدرسه و خانواده ای بسیار دوست داشتنی …. آه که قلبم برایت تکه شد …. پسر شجاع! هرگز از یاد و قلبها نخواهی رفت برای خانواده عزیزت آرزوی صبر دارم.» مادر او نیز اندوه خود را اینگونه بیان کرد: «این سهم من بود در مونیخ ارشان عزیزم پسر نادیدهام مامانت فکر میکنه اگر ۱۹۸ سانت قدت نبود، شاید هدف قرار نمیگرفتی. ارشان عزیزم من یادت رو تا بتوانم زنده نگه میدارم.»