ابوالفضل بختیارپور دورکی، دانشجوی ۱۸ ساله، ساکن اصفهان و از ایل بزرگ بختیاری، شاخه دورکی و طایفه زراسوند بود. او جوانی از دل روستا بود که آرزوهای ساده و آینده‌ای نانوشته داشت.
او در تاریخ ۲۰ دی ۱۴۰۴، در خیابان درویش اصفهان، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومت جان باخت. زندگی‌اش هنوز آغاز نشده بود که خیلی زود با حقیقت عریان سرکوب روبه‌رو شد؛ او در خیابان‌های اصفهان تنها «ایستاد» و همین ایستادن برای حکومت کافی بود تا او را هدف گلوله قرار دهد و به قتل برساند.
گزارش‌ها حاکی از آن است که خانواده او، از ترس ربوده شدن پیکرش توسط مأموران، جنازه را تا صبح زیر یخ نگه داشتند. روز بعد، ۲۱ دی ۱۴۰۴، پیکر ابوالفضل مخفیانه به روستای پدری‌اش، «دورک شاپوری» (اناری) در استان چهارمحال و بختیاری منتقل و در آنجا به خاک سپرده شد. در مراسم خاکسپاری او، شعارهایی از جمله «مرگ بر خامنه‌ای» و «لعنت بر خمینی» سر داده شد. در تاریخ ۲۱ بهمن ۱۴۰۴، مادرش بر سر مزار او جشن تولد برگزار کرد.